Gaan is een liedje over existentiële twijfel, eenzaamheid en verlies. Ik  schreef het in een periode waarin iemand die veel voor mij betekende overleed. Vanuit die rouw ontstonden vragen over het leven en over de wereld.

 
In een tijd waarin we constant met elkaar verbonden zijn, ontstaat tegelijkertijd juist een gevoel van eenzaamheid binnen die gedeelde ruimte. In gaan onderzoek ik hoe ik me verhoud tot de wereld en de mensen om me heen. Ik zoek naar houvast, naar iets om in te geloven, iets wat groter is dan ik. Ik wil geloven dat er meer is dan we kunnen zien, en dat de mensen die we verliezen niet echt verdwijnen, maar ergens op ons wachten.

 
Tegelijkertijd plaats ik die existentiële zoektocht naast de realiteit van de moderne wereld. Machines worden geleerd om zich zo menselijk mogelijk te gedragen, terwijl er van mensen verwacht wordt dat ze efficiënter, productiever en bijna machinaal functioneren. Die spanning roept alleen nog maar meer vragen op over wat het betekent om mens te zijn.

 
Gaan biedt geen concreet antwoord op deze vragen. In plaats daarvan kies ik er voor me over te geven: wat er door mij heen moet, laat ik door mij heen gaan. Het liedje erkent de soms verwarrende leegte van het bestaan, maar kiest er uiteindelijk voor om houvast te vinden in het gevoel. Gaan is een donkere alternatieve electro-pop song, met een vleugje liquid drum & bass, want als dit het is, kunnen we maar beter dansen.